zondag 15 september 2013

En nu?

Sommige kwesties vragen eigenlijk om pen en papier.  Wat dat betreft ben ik nog een ouderwetse tut, hoe lelijk mijn handschrift ook moge zijn en hoe snel ik ook kan typen. Vandaar dat ik ook altijd dat dagboekje meesleep overal naartoe, terwijl ik er eigenlijk zelden in schrijf. Behalve dit weekend, ik sleepte het ding niet mee. Daarom moet vandaag dit digitale kladblok maar voldoen. Een surrogaat dag/opschrijfboekje. 

Wat is de kwestie dan in spé zul je jezelf afvragen. Nou, dat is het volgende.

Sinds afgelopen week weet ik dat ik binnenkort moet verhuizen. Het huurcontract voor mijn eigenhandig omgetoverde muzieklokaal wordt opgezegd per 1 januari aanstaande. Idealitair zou ik er blijven zitten tot komende zomer. Dan zou ik mijn master afgerond en een leuke baan gevonden hebben om vervolgens, al dan niet met mister lover lover, opzoek te gaan naar een appartementje, of nog liever eigenlijk een mini-huurhuisje of een woonboot. Maar het mag niet zo zijn. Dus de vraag is, wat nu?

Ik studeer in Utrecht. Heb vrienden in Leiden, Den Haag, Delft, Nijmegen, Apeldoorn en jawel, Groningen. Mijn lieverd woont binnenkort in Rotterdam en mijn familie zit in het godvergeten stadje Oss. (Daar waar het net zo triest is als het klinkt). Ik weet nog niet bij welke organisatie ik mijn afstudeeronderzoek kan gaan doen en ik heb geen werk. Kortom, ik kan gaan en staan waar ik wil. Zolang het met mijn treinreiskaart goed te doen is om in Utrecht te komen, ben ik eigenlijk al snel tevreden. (Echt een feestje voor dat ding jongens, zoveel vrijheid in een pasje, het is geweldig)

Dus, wat nu? Mijn verwende eerstewereldland-hartje schreeuwt om een plekje voor mezelf. Een kleine studio, lekker overzichtelijk, maar helemaal van mij. Ik ben oud genoeg om huursubsidie aan te vragen, dus dat in ogenschouw nemende zou het hele grapje nog niet eens zo duur hoeven te worden. Maar laten we niet vergeten, dat ik los van een lening bij de IB-groep, eigenlijk geen inkomsten meer heb momenteel. Daarnaast hanteren praktisch alle makelaars een inkomenseis, waar ik dus ook niet aan kan voldoen.
Voor ongeveer het zelfde geld, minus dat hele inkomenseis gebeuren, kan ik ook een kamer huren. Nouja als ik door al die hospiteer-rompslomp kom, en dat is me eigenlijk nog nooit gelukt. Ik denk ook niet dat ik dat nog wil, dat hospiteergebeuren dan, nog een jaartje op kamers had er ook nog wel bij gekund. Eigenlijk is er nog maar een optie over die zowel verstandig als zuinig is. En eigenlijk heb ik de keus ook al gemaakt, al wil ik er zelf nog niet helemaal aan geloven.

Mijn ouders hebben nog een logeerkamer in de aanbieding. In het huis waar ik 6 jaar geleden uit vluchtte om mijn eigen leven te beginnen. In Oss, dat stadje dat net zo triest is als, nouja, triest dus. Qua reizen ga ik er 10 minuutjes op achteruit. Oké, en misschien nog 5 minuutjes extra fietsen. Qua kosten ga ik er alleen maar op vooruit. Qua ademruimte ga ik erop achteruit, maargoed, dat was bij elke optie het geval geweest na die 80 m2 die ik nu gewend ben.
Maar toch, bij mijn ouders. Met mijn zusjes. In een kamer die ik wel een beetje eigen kan maken, maar eigenlijk ook helemaal niet. (ze waarderen het vast niet als ik eigenhandig gaten in de muur ga boren of het plafond verf)

Het is maar voor een half jaartje. Totdat ik mijn diploma haal. Totdat ik werk heb en echt opzoek kan naar een eigen huis. Totdat ik zonder het eerst te lenen weer wat geld uit kan geven.

Maar een half jaartje met muren die op je af komen. Maar een half jaartje met weer leren leven in een gezin. Maar een half jaartje opgekropte frustraties opbouwen totdat ik weer helemaal mijn eigen gang kan gaan.

Ach, de vorige keer hield ik het 18 jaar vol, dan moet een half jaartje nu toch ook wel lukken?