dinsdag 28 mei 2013

De Marikenloop 2013

Zoals ik in een eerder stukje al aangaf ben ik gaan hardlopen vanwege de Marikenloop. Afgelopen zondag was het dan eindelijk zo ver, samen met ons mam (op z'n brabants) en m'n 3 zusjes zouden wij 5km knallen!



In de auto was het enthousiasme ver te zoeken. 3 dames hadden last van pijntjes, gebrek aan training en griep, dus ze keken vooral erg op tegen de race. Mijn moeder en ik daarentegen konden bijna niet wachten! Eenmaal in Nijmegen aangekomen bedolven we mijn vader onder de jassen, want ondanks dat het best fris was (en het misschien zou gaan regenen) zouden we het warm genoeg hebben tijdens het lopen. Met z'n vijfjes liepen we (na een bezoek aan de dixies...) naar het oranje, op een na laatste, vak. Het vak met een streeftijd van 33 minuten.

Nu liep ik in 2009 de Marikenloop al in een tijd van 27:44, en was ik er tijdens het trainen al achter gekomen dat de kans groot was dat ik dichter bij de 25 minuten zou eindigen. Eigenlijk stond ik dus in een veelte langzaam vak! En dat heb ik geweten. In een poging het leed nog een beetje te beperken ben ik helemaal vooraan in het vak gaan staan, maar echt baten mocht het niet. De gehele wedstrijd kon ik wel fluiten naar een haas, of ook maar iemand die enigszins mijn tempo liep. Ik was alleen maar aan het inhalen, en dat is echt super vermoeiend. Daarnaast had ik mijn app had verkeerd ingesteld waardoor ik alleen het aantal kilometers en de tijd kon zien, mijn tempo moest ik dus gokken. Mijn doel was de wedstrijd onder de 25 minuten te lopen. Idealiter zelfs onder de 24:41 minuten, aangezien dat de PR van mijn te fanatieke vadertje is. Maar ik had geen idee. Toen ik ongeveer 700 meter voor het einde ook nog eens overvallen werd met een misselijkmakende frituurlucht van het café langs de route had ik er eigenlijk al helemaal geen vertrouwen meer in. Ik had al mijn kruit al verschoten dus zelfs een eindsprintje zat er niet meer in, ik was op. Wat een p***p wedstrijd. Mijn vader kreeg via sms mijn tijd binnen, maar die was natuurlijk nog te druk met foto's maken van de andere dames. (mij had ie net gemist)

Ik wachtte tot de overige dames binnen waren en samen zochten we naar een schuilplek voor de inmiddels uit de hemel donderende regen. Wat waren ze enthousiast! Ondanks alle tegenslagen en pijntjes hadden ze de loop allemaal in een stuk, zonder wandelen, voltooid! M'n oudste en jongste zusje hadden zelfs nog een sprintwedstrijdje voor de finish! Mijn vader wist ons ondertussen in alle drukte te vinden en kwam met de verlossende antwoorden. Wat waren de tijden?? Mijn officiële tijd was *tromgeroffel* 24:14!!! Van de andere 4 zaten 2 dames net onder het half uur en de andere 2 er net boven. Allemaal hadden we ver boven onze verwachtingen gepresteerd! We waren allemaal zo trots op onszelf en de anderen. Spontaan opperde ik om volgend jaar maar weer met z'n vijfjes mee te doen. Daar moest echter nog even over nagedacht worden ;)


Volgend jaar ben ik er in ieder geval weer bij. Waarschijnlijk dan voor de 10km en wel in het juiste startvak ;) Ben jij er dan ook bij?

Liefs,

Sandra

Ps: Ik heb met opgegeven voor een halve marathon op 29 september in Haarlem. Alle tips & trics zijn welkom!!

0 reacties:

Een reactie plaatsen