maandag 14 januari 2013

Duo douchen en synchroon plassen

Lekkere chocoladesnoeperds van me, kijk, het wonen in een oude middelbare (vmbo) school is awesome, maar het is echt niet altijd zo leuk als je zou verwachten. Zo woon ik aan de oude auto-garage aka de noordpool keuken (zeker met deze temperaturen). Desondanks is er best te wennen aan koken met je snowboots en ski-jas aan.

Er is echter een ding waar ik wel nogal wat moeite mee heb, en om dit te verduidelijken is toch ook wel een situatieschets van onze sanitaire voorzieningen nodig. Beeld je een combinatie in van dunne campingdouche/wc wandjes die van onder open zijn + 10 studenten met een smetvrees-allergie. Juist ja. Geen privacy is een understatement en als je geluk hebt hoef je de douche niet voor te spoelen om hem te ontdoen van alle haren.

Ok, ok, als ik echt heel eerlijk ben over de viezigheid, dan moet ik bekennen dat dat best wel meevalt (sinds we een terrorbeheerder hebben die ons dwingt de voegen te schrobben met een tandenborstel). But really, a girl needs a certain level of privacy. Zeker bij de wat minder charmante kanten van ons bestaan (waar ik verder niet over zal uitwijden, don't worry).

Hoe kunnen vrouwen zoals ik en mijn liefelijke kamergenootje nu gracieus blijven overkomen als degene in het hokje ernaast alles kan horen? Laat staan ruiken (bloemetjes, enkel bloemetjes natuurlijk). Ik gruwel van het idee. Daarom vermijden kamergenoot en ik duo douche praktijken ivm verbrandingsgevaar (als de ander de kraan dichtdraait) en synchroon plassen because you know why. Dan eerst maar even tandenpoetsen of gewoon, zoals eigenlijk vaker voorkomt, nog even geduldig in de kamer schuilen. Eigenlijk wil ik ervoor pleiten dat iedereen op de gang deze tactiek toe zou passen, want dan zouden al dezen ongemakken voorkomen worden. Want tja, als ik mijn neus al aan het poederen ben, kan het natuurlijk ook zo zijn dat er nog iemand bij komt in het hokje naast me. En dan zijn er 2 mogelijkheden: of het wordt heel snel powerplassen en weg zijn voor de ander klaar is, of gewoon net zo lang stil blijven zitten tot de ander weer weg is. En dan maar hopen dat hij/zij niet de lamp uitdoet...

Tot nu toe blijkt deze tactiek redelijk succesvol, maar ik sta altijd open voor suggesties, so feel free to share them. Kamergenoot en ik zullen je dankbaar zijn, I promise.

Liefs,

Sandra

0 reacties:

Een reactie plaatsen