zondag 27 januari 2013

Mijn ukulele

Het is pastel paars, maakt een herrie en ik word er dol gelukkig van (maar mn huisgenootje wat minder). Mijn ukulele. Ik probeer er elke dag even op te oefenen, maar als ik eerlijk ben bak ik er nog niets van. Dat is ook nog niet zo gek natuurlijk aangezien ik totaal niet muzikaal ben. Dubbelzinnige teksten op bestaande liedjes verzinnen gaat prima, maar daar moet natuurlijk ook wat muzikale ondersteuning bij. Daarnaast kon ik natuurlijk niet in een muziek-lokaal gaan wonen zonder ook maar m'n best te doen een melodietje te produceren. Ik blijf nog even door oefenen voordat ik mijn gekke liedjes met jullie deel, maar voor nu mijn te vervelende blije hoofd:


Ps: Ik zoek nog een naam voor het ding, en natuurlijk zijn alle suggesties welkom (met uitzondering van Ricardoboy, Faas, Poekelien (ok die is eigenlijk wel hilarisch) en dat soort ongein)

Liefs,

Sandra

woensdag 16 januari 2013

Bewust eten

Eten, na ademen zo'n beetje de belangrijkste levensbehoefte, en nog eens een leuke ook! Want hoe heerlijk is het om je tanden in een roze geglazuurde cupcake te zetten? Of gezellig met vrienden uitgebreid te dineren.  Ik ken niemand die nog nooit een positieve ervaring met (lekker) eten heeft gehad. Kijk, het is makkelijk om erachter te komen of iets lekker, verrukkelijk of goddelijk is, maar hoe weet je nou eigenlijk wat goed voor je is? Helemaal als je zoals ik er een beetje induikt, raak je compleet overdonderd en in de war van wat "deskundigen" allemaal wel niet zeggen over eten. Het komt vaker voor dat ze elkaar lijnrecht tegenspreken, dan dat men het daadwerkelijk unaniem eens is over wat "goed" is. Dus, wat doe je dan?

maandag 14 januari 2013

Duo douchen en synchroon plassen

Lekkere chocoladesnoeperds van me, kijk, het wonen in een oude middelbare (vmbo) school is awesome, maar het is echt niet altijd zo leuk als je zou verwachten. Zo woon ik aan de oude auto-garage aka de noordpool keuken (zeker met deze temperaturen). Desondanks is er best te wennen aan koken met je snowboots en ski-jas aan.

Er is echter een ding waar ik wel nogal wat moeite mee heb, en om dit te verduidelijken is toch ook wel een situatieschets van onze sanitaire voorzieningen nodig. Beeld je een combinatie in van dunne campingdouche/wc wandjes die van onder open zijn + 10 studenten met een smetvrees-allergie. Juist ja. Geen privacy is een understatement en als je geluk hebt hoef je de douche niet voor te spoelen om hem te ontdoen van alle haren.

Ok, ok, als ik echt heel eerlijk ben over de viezigheid, dan moet ik bekennen dat dat best wel meevalt (sinds we een terrorbeheerder hebben die ons dwingt de voegen te schrobben met een tandenborstel). But really, a girl needs a certain level of privacy. Zeker bij de wat minder charmante kanten van ons bestaan (waar ik verder niet over zal uitwijden, don't worry).

Hoe kunnen vrouwen zoals ik en mijn liefelijke kamergenootje nu gracieus blijven overkomen als degene in het hokje ernaast alles kan horen? Laat staan ruiken (bloemetjes, enkel bloemetjes natuurlijk). Ik gruwel van het idee. Daarom vermijden kamergenoot en ik duo douche praktijken ivm verbrandingsgevaar (als de ander de kraan dichtdraait) en synchroon plassen because you know why. Dan eerst maar even tandenpoetsen of gewoon, zoals eigenlijk vaker voorkomt, nog even geduldig in de kamer schuilen. Eigenlijk wil ik ervoor pleiten dat iedereen op de gang deze tactiek toe zou passen, want dan zouden al dezen ongemakken voorkomen worden. Want tja, als ik mijn neus al aan het poederen ben, kan het natuurlijk ook zo zijn dat er nog iemand bij komt in het hokje naast me. En dan zijn er 2 mogelijkheden: of het wordt heel snel powerplassen en weg zijn voor de ander klaar is, of gewoon net zo lang stil blijven zitten tot de ander weer weg is. En dan maar hopen dat hij/zij niet de lamp uitdoet...

Tot nu toe blijkt deze tactiek redelijk succesvol, maar ik sta altijd open voor suggesties, so feel free to share them. Kamergenoot en ik zullen je dankbaar zijn, I promise.

Liefs,

Sandra

zaterdag 12 januari 2013

Zelfdiscipline

Zelfdiscipline, alles behalve mijn sterkste kant. Ik, ik ben een procrastinator pur sang. Leuke dingen doen is geen probleem, maar ja, die klusjes die wel moeten maar waar niets aan is. Tja, daar gebeurt vrij weinig mee, terwijl ze eigenlijk toch van essentieel belang zijn. Of op het laatste moment, dat ik echt niet anders kan en van de stress niet meer kan slapen. Het is iets waar ik de laatste jaren altijd mee geworsteld heb, maar gelukkig heb ik wat trucjes gevonden die voor mij goed werken.