zondag 15 september 2013

En nu?

Sommige kwesties vragen eigenlijk om pen en papier.  Wat dat betreft ben ik nog een ouderwetse tut, hoe lelijk mijn handschrift ook moge zijn en hoe snel ik ook kan typen. Vandaar dat ik ook altijd dat dagboekje meesleep overal naartoe, terwijl ik er eigenlijk zelden in schrijf. Behalve dit weekend, ik sleepte het ding niet mee. Daarom moet vandaag dit digitale kladblok maar voldoen. Een surrogaat dag/opschrijfboekje. 

Wat is de kwestie dan in spé zul je jezelf afvragen. Nou, dat is het volgende.

Sinds afgelopen week weet ik dat ik binnenkort moet verhuizen. Het huurcontract voor mijn eigenhandig omgetoverde muzieklokaal wordt opgezegd per 1 januari aanstaande. Idealitair zou ik er blijven zitten tot komende zomer. Dan zou ik mijn master afgerond en een leuke baan gevonden hebben om vervolgens, al dan niet met mister lover lover, opzoek te gaan naar een appartementje, of nog liever eigenlijk een mini-huurhuisje of een woonboot. Maar het mag niet zo zijn. Dus de vraag is, wat nu?

Ik studeer in Utrecht. Heb vrienden in Leiden, Den Haag, Delft, Nijmegen, Apeldoorn en jawel, Groningen. Mijn lieverd woont binnenkort in Rotterdam en mijn familie zit in het godvergeten stadje Oss. (Daar waar het net zo triest is als het klinkt). Ik weet nog niet bij welke organisatie ik mijn afstudeeronderzoek kan gaan doen en ik heb geen werk. Kortom, ik kan gaan en staan waar ik wil. Zolang het met mijn treinreiskaart goed te doen is om in Utrecht te komen, ben ik eigenlijk al snel tevreden. (Echt een feestje voor dat ding jongens, zoveel vrijheid in een pasje, het is geweldig)

Dus, wat nu? Mijn verwende eerstewereldland-hartje schreeuwt om een plekje voor mezelf. Een kleine studio, lekker overzichtelijk, maar helemaal van mij. Ik ben oud genoeg om huursubsidie aan te vragen, dus dat in ogenschouw nemende zou het hele grapje nog niet eens zo duur hoeven te worden. Maar laten we niet vergeten, dat ik los van een lening bij de IB-groep, eigenlijk geen inkomsten meer heb momenteel. Daarnaast hanteren praktisch alle makelaars een inkomenseis, waar ik dus ook niet aan kan voldoen.
Voor ongeveer het zelfde geld, minus dat hele inkomenseis gebeuren, kan ik ook een kamer huren. Nouja als ik door al die hospiteer-rompslomp kom, en dat is me eigenlijk nog nooit gelukt. Ik denk ook niet dat ik dat nog wil, dat hospiteergebeuren dan, nog een jaartje op kamers had er ook nog wel bij gekund. Eigenlijk is er nog maar een optie over die zowel verstandig als zuinig is. En eigenlijk heb ik de keus ook al gemaakt, al wil ik er zelf nog niet helemaal aan geloven.

Mijn ouders hebben nog een logeerkamer in de aanbieding. In het huis waar ik 6 jaar geleden uit vluchtte om mijn eigen leven te beginnen. In Oss, dat stadje dat net zo triest is als, nouja, triest dus. Qua reizen ga ik er 10 minuutjes op achteruit. Oké, en misschien nog 5 minuutjes extra fietsen. Qua kosten ga ik er alleen maar op vooruit. Qua ademruimte ga ik erop achteruit, maargoed, dat was bij elke optie het geval geweest na die 80 m2 die ik nu gewend ben.
Maar toch, bij mijn ouders. Met mijn zusjes. In een kamer die ik wel een beetje eigen kan maken, maar eigenlijk ook helemaal niet. (ze waarderen het vast niet als ik eigenhandig gaten in de muur ga boren of het plafond verf)

Het is maar voor een half jaartje. Totdat ik mijn diploma haal. Totdat ik werk heb en echt opzoek kan naar een eigen huis. Totdat ik zonder het eerst te lenen weer wat geld uit kan geven.

Maar een half jaartje met muren die op je af komen. Maar een half jaartje met weer leren leven in een gezin. Maar een half jaartje opgekropte frustraties opbouwen totdat ik weer helemaal mijn eigen gang kan gaan.

Ach, de vorige keer hield ik het 18 jaar vol, dan moet een half jaartje nu toch ook wel lukken?

vrijdag 31 mei 2013

Nieuwe blog?!

Zoals jullie waarschijnlijk wel gemerkt hebben, vind ik dat hardlopen eigenlijk best wel heel erg leuk. Ik werd er zelfs zo enthousiast van, dat ik heb besloten er een blog over te maken. Eentje met een doel (in plaats van wat onsamenhangend gezwets over alles wat ik leuk vind, zoals hier). Eentje met een eigen domeinnaam. Yes, really. Vooralsnog staan er alleen dingen op die eerder hier te vinden waren, maar het plan is te schrijven over hardlopen, medehardloopsters, hardloopblogs, trainingen, en eigenlijk alles wat ik tegenkom op mn hardlooppad.

Ook is er een overzicht te vinden van alle ladiesruns die Nederland rijk is! (zelf miste ik die namelijk nog ;) )

Hij is dus nog in de maak, maar wil je alvast een kijkje nemen dan kan dat op het volgende adres:



Wat vinden jullie ervan? Waar kan ik nog verbeteringen aanbrengen?

Liefs,

Sandra

Ps: Alle niet gerelateerde onderwerpen zal ik nog steeds op deze blog droppen! En de Vlog's niet te vergeten!


dinsdag 28 mei 2013

De Marikenloop 2013

Zoals ik in een eerder stukje al aangaf ben ik gaan hardlopen vanwege de Marikenloop. Afgelopen zondag was het dan eindelijk zo ver, samen met ons mam (op z'n brabants) en m'n 3 zusjes zouden wij 5km knallen!



In de auto was het enthousiasme ver te zoeken. 3 dames hadden last van pijntjes, gebrek aan training en griep, dus ze keken vooral erg op tegen de race. Mijn moeder en ik daarentegen konden bijna niet wachten! Eenmaal in Nijmegen aangekomen bedolven we mijn vader onder de jassen, want ondanks dat het best fris was (en het misschien zou gaan regenen) zouden we het warm genoeg hebben tijdens het lopen. Met z'n vijfjes liepen we (na een bezoek aan de dixies...) naar het oranje, op een na laatste, vak. Het vak met een streeftijd van 33 minuten.

Nu liep ik in 2009 de Marikenloop al in een tijd van 27:44, en was ik er tijdens het trainen al achter gekomen dat de kans groot was dat ik dichter bij de 25 minuten zou eindigen. Eigenlijk stond ik dus in een veelte langzaam vak! En dat heb ik geweten. In een poging het leed nog een beetje te beperken ben ik helemaal vooraan in het vak gaan staan, maar echt baten mocht het niet. De gehele wedstrijd kon ik wel fluiten naar een haas, of ook maar iemand die enigszins mijn tempo liep. Ik was alleen maar aan het inhalen, en dat is echt super vermoeiend. Daarnaast had ik mijn app had verkeerd ingesteld waardoor ik alleen het aantal kilometers en de tijd kon zien, mijn tempo moest ik dus gokken. Mijn doel was de wedstrijd onder de 25 minuten te lopen. Idealiter zelfs onder de 24:41 minuten, aangezien dat de PR van mijn te fanatieke vadertje is. Maar ik had geen idee. Toen ik ongeveer 700 meter voor het einde ook nog eens overvallen werd met een misselijkmakende frituurlucht van het café langs de route had ik er eigenlijk al helemaal geen vertrouwen meer in. Ik had al mijn kruit al verschoten dus zelfs een eindsprintje zat er niet meer in, ik was op. Wat een p***p wedstrijd. Mijn vader kreeg via sms mijn tijd binnen, maar die was natuurlijk nog te druk met foto's maken van de andere dames. (mij had ie net gemist)

Ik wachtte tot de overige dames binnen waren en samen zochten we naar een schuilplek voor de inmiddels uit de hemel donderende regen. Wat waren ze enthousiast! Ondanks alle tegenslagen en pijntjes hadden ze de loop allemaal in een stuk, zonder wandelen, voltooid! M'n oudste en jongste zusje hadden zelfs nog een sprintwedstrijdje voor de finish! Mijn vader wist ons ondertussen in alle drukte te vinden en kwam met de verlossende antwoorden. Wat waren de tijden?? Mijn officiële tijd was *tromgeroffel* 24:14!!! Van de andere 4 zaten 2 dames net onder het half uur en de andere 2 er net boven. Allemaal hadden we ver boven onze verwachtingen gepresteerd! We waren allemaal zo trots op onszelf en de anderen. Spontaan opperde ik om volgend jaar maar weer met z'n vijfjes mee te doen. Daar moest echter nog even over nagedacht worden ;)


Volgend jaar ben ik er in ieder geval weer bij. Waarschijnlijk dan voor de 10km en wel in het juiste startvak ;) Ben jij er dan ook bij?

Liefs,

Sandra

Ps: Ik heb met opgegeven voor een halve marathon op 29 september in Haarlem. Alle tips & trics zijn welkom!!

donderdag 23 mei 2013

Boyfriend tag

Tag's, eigenlijk vind ik ze altijd nogal makkelijk en saai. Zo 13 in een dozijn, zo inspiratieloos. Maarja, omdat ik mezelf nou eenmaal graag op z'n tijd tegenspreek, bij deze toch maar een tag. Omdat ik deze eigenlijk best wel leuk vond. Er moeten uitzonderingen zijn om de regel te bevestigen toch?
Moi en Mister Lover Lover, in het echt zijn we beide knapper (alleen is dit een van de weinige foto's waar we samen op staan. We hebben het altijd drukker met lol dan met fotos maken)

Eens kijken hoe goed hij me echt kent:


Ze zit voor de tv, waar kijkt ze naar?
Meneer: Dramatisch slechte programma’s van TLC en MTV zoals: Say Yes To The Dress, Friendzone, Catfish, I Did’n Know I Was Pregnant etc. 
Mevrouw: Ik kijk tv om me kapot te ergeren aan de mensheid. 'nough said.
Noem iets wat ze niet lust?
Meneer: Als kersverse vegetariër is ze laatst opzoek gegaan naar een vervanger van kaas over de pasta en kwam uit bij gistvlokken. Ze heeft het nog niet één keer fatsoenlijk geproefd (ik heb het haar geprobeerd te voeren) maar is van mening dat ze het niet lust, en dat ze het nooit lekker zal vinden. Ironisch genoeg heeft ze wel in haar fanatieke bui een jaarvoorraad ingeslagen (dat ik waarschijnlijk zal moeten opmaken als dat ooit lukt).
Mevrouw: Wel een beetje flauw dit, het staat namelijk nog helemaal niet vast of ik het lust. Ik durf het gewoon nog niet heel erg te proeven. Dus.
Jullie zijn uit eten, wat bestelt ze te drinken?
Meneer: Water natuurlijk.
Mevrouw: haha lekker cheap! Al is dat niet de reden, ik vind water gewoon heel lekker. Ook witte wijn gaat er bij een dinertje wel goed in.
Wat is haar schoenmaat?
Meneer: Ik vermoed maat 39.
Mevrouw: 37/38 :)
Als ze spullen zou verzamelen, wat zou dat dan zijn?
Meneer: Boeken.
Mevrouw: Amen, niets aan toe te voegen.
Wat is haar favoriete broodje?
Meneer: Goede vraag. Ik ga voor een broodje falafel (als dat telt).
Mevrouw: 





Noem iets wat ze elke dag zou eten als het kon.
Meneer: Tja, ik versta het niet echt onder eten, maar chocolade eet ze makkelijk elke dag.


Mevrouw: Tony Chocolonely! <3


Wat is haar favoriete ontbijtje?
Meneer: Een pannenkoek met stroop of poedersuiker, daarnaast drinkt ze graag zelfgemaakte sapjes van groeten en/of fruit.
Mevrouw: Vooral op bed ;)
Wat is haar favoriete muziek?
Meneer: Rockplaten waar een hysterische gitaar-solo in zit.
Mevrouw: heerlijk
Wat is haar favoriete sportteam?
Meneer: Ik weet toevallig dat ze graag met de spelers van het Spaanse voetbalelftal een beschuitje zou eten. Een voor een.
Mevrouw: Vorig jaar heb ik samen met m'n huisgenootje besloten dat dat team op basis van hun looks het best te doen is. Op die manier ja.
Welke kleur hebben haar ogen?
Meneer: Mooi blauw.
Mevrouw: met een beetje grijs
Wie is haar beste vriendin?
Meneer: Naar eigen zeggen heeft ze wel veel vriendinnen, maar niet per se een beste vriendin. Ik zou haar oud-huisgenootje Daisy echter aanmerken als haar beste vriendin. Daar spreekt ze nog elke week mee af, het liefst zonder andere mensen erbij.
Mevrouw: Check
Wat doe jij, waarvan ze zou willen dat je het niet doet?
Meneer: Ik heb er een handje van om haar salontafel af te ruimen of haar vuilniszak te vervangen. Daar kan ze zich aan ergeren, het is immers “haar huishouden”, en dat zijn dus taken die ik niet hoor te doen.
Mevrouw: Heerlijk zo'n poetsende man, maar dat bewaart ie maar voor de toekomst. Zelfstandig en eigenwijs yeah.
Waar is ze geboren?
Meneer: In het Brabantse Oss.
Mevrouw: Check
Je bakt een taart voor haar verjaardag, wat is haar favoriet?
Meneer: Chocoladetaart natuurlijk.
Mevrouw: Liever appeltaart eigk.
Wat voor sporten heeft ze allemaal gedaan?
Meneer: Ze heeft vroeger veel (wedstrijd) gezwommen. Ze heeft op stijldansen gezeten en nu loopt ze fanatiek hard. Of ze nog andere sporten heeft gedaan zou ik niet durven zeggen, afgezien van trainen in de sportschool. Als het zou kunnen zou ze rugby doen, maar daar heeft ze niet de juiste lichamelijke bouw voor zegt ze.
Mevrouw: Ik ben een waterrat. Met een zeilboot en een badpak maak je me gelukkig. En hardloopschoenen natuurlijk ;)
Wat zou ze uren kunnen doen?
Meneer: Blogs lezen, en het internet afstruinen opzoek naar leuke dingetjes om te kopen.
Mevrouw: En knuffelen *kwijl, slijm, klef, blegghhh*
Wat is een uniek talent dat ze heeft?
Meneer: Uitermate opgewekt en enthousiast raken om de kleinste dingen.
Mevrouw: Guilty!! En ik vind het nog leuk ook.
Hoelang zijn jullie al samen?
Meneer: 8 maanden.

Mevrouw: And still going strong! 
Liefs,


Sandra

maandag 20 mei 2013

We Owned The Night!

Jongens, meisjes, vriendjes en vriendinnen. Waar te beginnen? Het was fantastisch!


Om 19:15 uur was ik aanwezig en had ik meer dan genoeg tijd om nog even wat te drinken en het terrein te verkennen. Aangezien het toch best nog wel koud was, wachtte ik tot ongeveer 19:45 alvorens mijn tas en jas in te leveren. En dat wachten, tja, dat was eigenlijk best onwennig zo in m'n eentje. Gelukkig was het leuk naar alle enthousiaste meiden te kijken! Om 20:00 uur werd er super lekkere muziek opgezet zodat we onze spieren even warm konden dansen. Die warming up kon ik vervolgens wel gebruiken, want ik had kippenvel! Na wat opzwepende woorden van Jan Kooijman was het dan eindelijk zover: 2500 meiden zouden de straten 10 kilometer lang helemaal oranje kleuren.


En wat was het een prachtige race! Bomen waren roze en oranje verlicht, er schalde opzwepende muziek in het viaduct, motiverende teksten waren op de weg gespoten en elke kilometer werd aangegeven met flitsende lampen. Kortom, als je er even doorheen zou zitten zorgde deze dingen weer voor een extra boost de race vliegend uit te lopen. Mijn race ging heerlijk. Ik had als doel de 10k onder het uur te lopen, maar toen we nog 2 km te gaan hadden en ik op mijn telefoon keek kwam ik tot een verrassend besef. Ik zou de race zelfs onder de 55 minuten moeten kunnen lopen! Voor ik het wist sprintte ik de Westergasfabriek in en was het klaar. Het zat erop. Ik had mijn allereerste 10 kilometer gelopen. Welke tijd ik exact aantikte wist ik niet omdat de nike+ app een beetje haperde met aangaan in het begin, maar zou het me echt gelukt zijn binnen 55 minuten?


Aangekomen op het podium werd me daar een herinneringsarmbandje uitgereikt door een achttal erg appetijtelijke kerels met ontbloot bovenlijf. Oe la la. Vervolgens kreeg ik een flesje Annanas Kokoswater van Hero (die nieuwe van de reclame) Jum! (tenzij je net als m'n huisgenootje echt walgt van zowel annanas als kokos)

Het was even wachtten, helemaal niet erg want dan kon ik onbeschaamd uithijgen, voordat Eva Simons een show neerzette waar je U tegen zegt. Helemaal als je beseft dat zij ook net haar longen uit dr lijf had gerend samen met ons. Tijdens het wachten keek ik wat om me heen. Eigenlijk miste ik wel een maatje om enthousiast de race mee te bespreken, nouja totdat m'n oog viel op wat hardlopende bloggers. Zonder hen had ik nooit van dit evenement afgeweten! Eigenlijk was ik te verlegen (ik verlegen? Ja, ik wist ook niet dat zoiets bestond, ik was een beetje starstruck geloof ik) om op ze af te stappen. Francien was echter haar stuiterende zelf en vroeg me spontaan hoe m'n race gegaan was en betrok me bij het groepje zodat we met z'n alle van het optreden konden genieten. Als echte fan ben ik daarna alsnog met ze op de foto geweest!

Herken jij ze alle 4? ;)
Al met al was het een geweldige avond. Ik durfde in m'n eentje naar een evenement, liep 10k in een toptijd en ontmoette de bloggende meiden die me inspireren net dat tandje meer te geven bij het hardlopen. WOTN is het event waar mijn hardloopcarrière officieel mee is gestart, mark my words.


Heb jij ook meegelopen? Hoe heb je het ervaren? Of heb je een ander hardloopevent op de planning staan?
Vandaag heb ik me meteen maar ingeschreven voor de halve marathon van Haarlem op 29 september, zodat ik een nieuw doel heb om naartoe te werken!

Liefs,


Sandra



zaterdag 18 mei 2013

WOTN - getting ready

Nog 1 dagje en dan is het zover: We Own The Night!

Donderdag ging ik naar de Nike store op de Kalverstraat om m'n running pack op te halen. Daar aangekomen vertelde een medewerker dat de pack helaas op waren en morgen weer binnen zouden komen. "WAT?" dacht ik! Was ik nou helemaal naar Amsterdam gekomen om met lege handen weer naar huis te gaan? "Geintje, boven kunnen ze je verder helpen" Wat een opluchting! (Al vond ik het niet heel grappig...)


Al met al is het dus helemaal goedgekomen. Het mooie tshirt is het startbewijs. Het kan bijna niet anders dan dat zo'n grote groep meiden met deze fluoriserende kleur oranje the dark up zullen lighten ;) (dat is inderdaad zowel geen engels als nederlands)
Morgen zorg ik dat ik om 19:30 uur op de locatie ben (Westerpark Amsterdam) om 20:00 uur begint de warming up en om 20:30 start de race. Ik heb er onwijs veel zin in en ben stiekem ook een beetje zenuwachtig! Zal het me lukken 10 km binnen het uur te lopen? Deze fanatiekeling gaat er in ieder geval helemaal voor.

Wat is jullie sportdoel? (Stiekem zit ik al te denken aan een halve marathon..)

Liefs,

Sandra






zondag 12 mei 2013

8 km! De laatste echte training voor WOTN

Nog 1 weekje, en dan is het zo ver, dan sta ik om 20:00 uur aan de start van We Own The Night. Met natuurlijk als doel 10 km hard te lopen zonder pauzes! Volgens het trainigsschema wat ik bij mijn aanmelding kreeg, moest ik zaterdag 8 km hardlopen. Pfoe 8!

Mijn rode make up-loze hoofd
Eigenlijk keek ik er een beetje tegenop en ik liep er dan ook redelijk tegenaan te hikken. Eerst ging ik naar de markt en rommelde een beetje aan, maar om 15:30 uur kon ik er niet meer omheen. Ik had ruwweg een route uitgestippeld op google maps en ging naar buiten. Daar kwam ik alleen tot de conclusie dat de wind een beetje anders stond dan ik dacht. (vrouwen en gevoel voor richting..) Nu waait het altijd wel in Leiden, maar die dag waaide het hard. En ook nog eens precies de verkeerde kant op. Zou ik namelijk mijn route lopen, dan betekende dat ik op de terugweg (dus 4 km) met een volle tegenwind te kampen zou hebben. Change of plans dus.
In plaats van de oorspronkelijke route besloot ik gewoon de andere kant op te rennen, met volle tegenwind langs het kanaal. Het was best pittig, maar ik was zo blij dat ik op de heenweg tegenwind had!
Bij die groene piek rende ik van de brug naar beneden ;)
Na ongeveer 4 km nam ik een brugje naar de andere kant omdat ik had bedacht dezelfde mooie, groene route terug te lopen aan de overzijde. Echter lopen er maar weinig dingen volgens plan. Ik kon dezelfde route namelijk niet teruglopen door gekke wijkjes en zij-watertjes zonder bruggen. Ik probeerde bij het kanaal te blijven, maar moest weer terug de wijk uit om überhaupt verder te kunnen. Inmiddels had ik er al 6 km opzitten, terwijl ik nog 4 km van huis was, alleen dat wist ik toen nog niet. Ongeveer 1,5 km verder kwam het kanaal weer in zicht. Ik probeerde nog een beetje te sprinten, maar eigenlijk ging het gewoon echt niet meer. Yes ik had 8 km in the pocket! En zelfs met een gemiddelde pace van 5'26"! Dat ik nog 2 km moest wandelen deed me eigenlijk niet veel, zo kon ik namelijk alsnog genieten van de mooie route naar huis.
Genieten deed ik zeker, al werd de pret wel een beetje verstoord door de regen die na 5 minuten wandelen uit de hemel kwam gekletterd. Als een bezopen katje kwam ik thuis en ruilde de kou in voor een warme douche.

Komende week moet ik mn krachten sparen, dus train ik even niet nauwelijks. Wel heb ik het selectiegesprek in Utrecht op de planning staan en zondag natuurlijk WOTN. Al met al beloofd het een spannende week te worden.

Wat staat er jou komende week allemaal te wachten?

Liefs,

Sandra

vrijdag 10 mei 2013

2e filmpje!

Hay iedereen,

Na alle enthousiaste reacties besloot ik dat ik wel wat vaker een videootje kon opnemen om de wereld mee te verblijden. Hieronder het resultaat, dit keer helemaal zelf geknipt en geplakt (jeeej!)



En de nieuwe laptop is inmiddels binnen! (want tja, waar had ik het filmpje anders op moeten editten?)
De volgende keer ga ik proberen te recorden met m'n webcam. De kans is dus groot dat de kwaliteit achteruit gaat, maar het zorgt wel voor een stukje onafhankelijkheid omdat ik dan de hippe camera van mister Lover Lover niet meer hoef te lenen.

Liefs,

Sandra

woensdag 8 mei 2013

Hardlopen!


Wie had dat gedacht: Het is 8:30 uur, Sandra stapt uit bed, eet een banaantje, trekt haar hardloopschoenen aan en weg is ze. Zo hup, om een rondje te maken van 5 km of een intervaltraining te doen. Zelf zag ik dit niet zo snel gebeuren aangezien ik best wel een godsgruwelijke hekel had aan hardlopen.


Hardlopen associeerde ik met saaie, maar dan ook hele saaie rondjes. Ik was ongemotiveerd, had geen doel voor ogen, liep op slechte schoenen en die verdomde oordopjes wilde maar niet fatsoenlijk in m'n oren blijven zitten (en zonder muziek was ik helemaal niet vooruit te branden) Na welgeteld 2 keer besloot ik dit nooit meer te doen. Saai saai saai saai saai. 

Totdat m'n moeder aankaartte dat ze graag eens de Marikenloop wilde doen. Ze heeft de laatste jaren veel gewandeld, maar wilde graag de stap naar hardlopen maken. Aangezien ik van het kippenhok thuis (wat wil je met 5 meiden) alsnog de sportiefste was en de loop 3 jaar geleden in een opwelling, als uitdaging, zonder te trainen liep, vroeg ze mij om mee te doen. Samen is in ieder geval gezelliger dan alleen.

Dat betekende dus dat ik weer moest gaan hardlopen. Ik zou het namelijk niet kunnen verkroppen om eventueel een slechtere tijd te lopen dan 3 jaar geleden, dat zou m'n eer te na zijn. Deze keer besloot ik het dus wat beter aan te pakken. Er werd een app gedownload (Nike+ I love you!!!), een trainingsschema opgezocht en fatsoenlijke oordopjes die zelfs met de gekste bewegingen niet uit zouden vliegen gekocht (je weet maar nooit).

Door schade en schande ben ik inmiddels een beetje wijzer geworden. Met 3 °C in een T-shirtje lopen is niet zo'n goed idee. Hardlopen zonder fatsoenlijk gegeten te hebben gedurende de dag evenmin. Daarentegen werkt lekkere uptempo muziek voor mij wel echt als een malle. Ik begon zelfs enthousiast te worden! Zo enthousiast dat ik me spontaan inschreef voor 3 andere hardloop events, waaronder We Own The Night in Amsterdam. 10 km, een week vóór de Marikenloop. Met het kleine detail dat ik toen ik me inschreef 2 weken geleden, nog nooit een 5 km aaneen had gelopen. Over een uitdaging gesproken.

Je kunt dus wel stellen dat ik het hardloopvirus te pakken heb en zal er dan ook over gaan bloggen omdat het inmiddels een onderdeel van m'n dagelijkse leven is geworden. Inmiddels kan ik 7 km aan een stuk en probeer ik deze week de 8 km te halen. Ik hou jullie in ieder geval op de hoogte!

Heb jij het virus ook al te pakken of ben je een couch potato? Tell me!

Liefs,


Sandra

vrijdag 26 april 2013

Het vragenboek

Zelf vind ik het altijd heel erg leuk om persoonlijke blogs van anderen te lezen. Ik ben een nieuwsgierig aagje, dat klinkt schattig maar het liefst pluis ik alles uit als het eenmaal m'n interesse heeft. Zo ook bij blogs. Ik wil weten waar mensen over nadenken, wat ze vinden, waarom ze dat vinden en waar ze zich mee bezig houden. Het liefst zo "eerlijk" mogelijk. Want kom op, we weten allemaal dat het leven niet zo gemakkelijk verloopt als dat iedereen het op facebook doet lijken. Soms zit het gewoon tegen, heb je een rot dag of heb je een hele stomme fout gemaakt. De leukste (persoonlijke) blogs verbergen dat niet, maar laten ook die kant van het leven zien. Dat maakt ze authentiek (en zo kunnen wij ook leren van andermans lessen)



Een eind heenlullen, of bloggen over mezelf, vind ik best lastig. Lastiger dan interesse te tonen in anderen. Helaas komen jullie op deze manier echter maar weinig van me te weten. Terwijl dat juist is waar ik bij andere blogs zo van geniet. En om hier even in te komen vraag ik jullie hulp.

Jaaaren geleden kwam ik dit leuke boekje tegen in de boekhandel. Vol met vragen die je jezelf en anderen eigenlijk een keer zou willen stellen. 565, vijfhonderdvijfenzestig vragen in totaal. Variërend van vragen over werk, geld en seks tot vragen over de toekomst, vrienden en angsten. Helaas staat het boekje nu te verstoffen in de kast, maar hopelijk gaat daar verandering in komen!

Ik zou het leuk vinden om wat antwoorden van de vragen met jullie te delen, dus het plan is als volgt. Als jij wat meer over mij te weten wil komen, waag dan een gokje en noem een nummer (van 1 tot 565) in een reactie hieronder. De bijbehorende vraag beantwoorden per blog dan wel per video! (en dan kunnen jullie, als je durft  natuurlijk, de vraag zelf ook beantwoorden)

Ik ben benieuwd!

Liefs,

Sandra


zondag 24 februari 2013

Lekker suiker?


Zoals de titel van mijn blog al suggereert heb ik iets met suiker (OMG groundbreaking news you guys...), net zoals iedereen eigenlijk. Ik ben een enorme zoetekauw, gek op chocolade, snoepjes (nu zonder gelatine), Gebak (met een hoofdletter) en koekkies. Wist je dat alle mensen een aangeboren voorkeur voor zoet hebben? Op zich niet meer dan logisch, aangezien zoet plantaardig voedsel over het algemeen rijp en eetbaar is en ook nog eens tjokvol met goede voedingsstoffen zit.

dinsdag 5 februari 2013

mijn joetjoeb ontmaagding

Leuk hoor, het hebben van een vriendje dat helemaal into filmen, media en dat soort onzin is. Om me vervolgens over te halen ook "leuk" een keertje een filmpje te maken. Omdat ik het echt zou kunnen, omdat de wereld er behoefte aan had (??) omdat het vooral leuk (???) zou zijn. Juist ja. Maar tegen alle verwachtingen in was het eigenlijk echt best wel leuk, nadat de zenuwen een beetje weg ebte dan. Het resulteerde in onderstaand filmpje. Alle credits voor het fabuleuze knip en plakwerk + de leuke tunes die eronder staan gaan dus compleet naar mister Loverlover.

Dus, bij deze, mijn youtube vuurdoop. Geniet ervan, lach erom en please please please knap niet op me af, ik kan er ook niets aan doen dat ik gewoon heel vaak zo'n hoofd trek.



En, what's the verdict? Zitten jullie te wachten, springen, juichen om nog meer filmpjes (die wel een onderwerp zullen hebben en waarin ik probeer minder scheel te kijken) of zeg je van "doe maar nooit meer por favor"? Let me know!

Liefs,

Sandra

zondag 27 januari 2013

Mijn ukulele

Het is pastel paars, maakt een herrie en ik word er dol gelukkig van (maar mn huisgenootje wat minder). Mijn ukulele. Ik probeer er elke dag even op te oefenen, maar als ik eerlijk ben bak ik er nog niets van. Dat is ook nog niet zo gek natuurlijk aangezien ik totaal niet muzikaal ben. Dubbelzinnige teksten op bestaande liedjes verzinnen gaat prima, maar daar moet natuurlijk ook wat muzikale ondersteuning bij. Daarnaast kon ik natuurlijk niet in een muziek-lokaal gaan wonen zonder ook maar m'n best te doen een melodietje te produceren. Ik blijf nog even door oefenen voordat ik mijn gekke liedjes met jullie deel, maar voor nu mijn te vervelende blije hoofd:


Ps: Ik zoek nog een naam voor het ding, en natuurlijk zijn alle suggesties welkom (met uitzondering van Ricardoboy, Faas, Poekelien (ok die is eigenlijk wel hilarisch) en dat soort ongein)

Liefs,

Sandra

woensdag 16 januari 2013

Bewust eten

Eten, na ademen zo'n beetje de belangrijkste levensbehoefte, en nog eens een leuke ook! Want hoe heerlijk is het om je tanden in een roze geglazuurde cupcake te zetten? Of gezellig met vrienden uitgebreid te dineren.  Ik ken niemand die nog nooit een positieve ervaring met (lekker) eten heeft gehad. Kijk, het is makkelijk om erachter te komen of iets lekker, verrukkelijk of goddelijk is, maar hoe weet je nou eigenlijk wat goed voor je is? Helemaal als je zoals ik er een beetje induikt, raak je compleet overdonderd en in de war van wat "deskundigen" allemaal wel niet zeggen over eten. Het komt vaker voor dat ze elkaar lijnrecht tegenspreken, dan dat men het daadwerkelijk unaniem eens is over wat "goed" is. Dus, wat doe je dan?

maandag 14 januari 2013

Duo douchen en synchroon plassen

Lekkere chocoladesnoeperds van me, kijk, het wonen in een oude middelbare (vmbo) school is awesome, maar het is echt niet altijd zo leuk als je zou verwachten. Zo woon ik aan de oude auto-garage aka de noordpool keuken (zeker met deze temperaturen). Desondanks is er best te wennen aan koken met je snowboots en ski-jas aan.

Er is echter een ding waar ik wel nogal wat moeite mee heb, en om dit te verduidelijken is toch ook wel een situatieschets van onze sanitaire voorzieningen nodig. Beeld je een combinatie in van dunne campingdouche/wc wandjes die van onder open zijn + 10 studenten met een smetvrees-allergie. Juist ja. Geen privacy is een understatement en als je geluk hebt hoef je de douche niet voor te spoelen om hem te ontdoen van alle haren.

Ok, ok, als ik echt heel eerlijk ben over de viezigheid, dan moet ik bekennen dat dat best wel meevalt (sinds we een terrorbeheerder hebben die ons dwingt de voegen te schrobben met een tandenborstel). But really, a girl needs a certain level of privacy. Zeker bij de wat minder charmante kanten van ons bestaan (waar ik verder niet over zal uitwijden, don't worry).

Hoe kunnen vrouwen zoals ik en mijn liefelijke kamergenootje nu gracieus blijven overkomen als degene in het hokje ernaast alles kan horen? Laat staan ruiken (bloemetjes, enkel bloemetjes natuurlijk). Ik gruwel van het idee. Daarom vermijden kamergenoot en ik duo douche praktijken ivm verbrandingsgevaar (als de ander de kraan dichtdraait) en synchroon plassen because you know why. Dan eerst maar even tandenpoetsen of gewoon, zoals eigenlijk vaker voorkomt, nog even geduldig in de kamer schuilen. Eigenlijk wil ik ervoor pleiten dat iedereen op de gang deze tactiek toe zou passen, want dan zouden al dezen ongemakken voorkomen worden. Want tja, als ik mijn neus al aan het poederen ben, kan het natuurlijk ook zo zijn dat er nog iemand bij komt in het hokje naast me. En dan zijn er 2 mogelijkheden: of het wordt heel snel powerplassen en weg zijn voor de ander klaar is, of gewoon net zo lang stil blijven zitten tot de ander weer weg is. En dan maar hopen dat hij/zij niet de lamp uitdoet...

Tot nu toe blijkt deze tactiek redelijk succesvol, maar ik sta altijd open voor suggesties, so feel free to share them. Kamergenoot en ik zullen je dankbaar zijn, I promise.

Liefs,

Sandra

zaterdag 12 januari 2013

Zelfdiscipline

Zelfdiscipline, alles behalve mijn sterkste kant. Ik, ik ben een procrastinator pur sang. Leuke dingen doen is geen probleem, maar ja, die klusjes die wel moeten maar waar niets aan is. Tja, daar gebeurt vrij weinig mee, terwijl ze eigenlijk toch van essentieel belang zijn. Of op het laatste moment, dat ik echt niet anders kan en van de stress niet meer kan slapen. Het is iets waar ik de laatste jaren altijd mee geworsteld heb, maar gelukkig heb ik wat trucjes gevonden die voor mij goed werken.